andros,
канешне, смеццем гэты верш замоцна называць. Напісана вельмі мілажальна, душэўна, высокай мастацкай якасці, для дэпрэсняку - самае тое. Душу часам трэба і так варушыць - выклікаючы слёзы. Бо слёзы - гэта знак таго, што душа жывая.
Але рабіць з гэтага нацыянальны гімн - гэта поўны ідыятызм. Бога падобным ныццём не разжаліш, як паказвае практыка. Бог любіць моцных і светлых людзей і народы.

Дададзена праз 5 хвілін 42 секунды:

наконт альбому - калі бліжэй да тэмы: мужу падабаецца больш, чым мне. Я чакала нейкай прасцейшай ваяўнічасці. А яна аказалася занадта інтэлектуальнай. Праўда, за прасцейшую пасадзілі б хлопца :). А так - гламурненька так, для элітных падраздзяленняў :).