цікавыя этнаграфічныя запісы з нашага рэгіёна можна пачытаць у інтэрнет-дзённіку Юрася Унуковіча

вось напрыклад:
Лом
"Вот Вяльля. Вот туды ў вёскі, у Свірскі раён, там туды дзесьці. У Стараю Вялейку. Так там яны ўжо гавораць па-накшаму. Наша цётка Баруся выйшаўшы замуж туды. Мы як паехалі раз туды, так яна нам кажа: “Дзеткі, ідзіце прынясіце альля!” А мы кажам: “Што-та за альлё такое?” Не знаем, па што ісці. Кажам: “Цёця Баруся, што гэта нам кажаш прынясці? Мы не панімаем!” Гэта лому! Вот вячэру зварыць. Гэта ломных дроўцаў.
Запісана ў Астравецкім р-не"

пад'ялдыкаваць - падкалываць, кпіць падчас размовы з суразмоўцы

А ёсьць яшчэ слова "дадзяваць". Можна перакласьці як "даставаць". І ад яго прыментнік "дадзелы", г.зн. "дастаючы". Як у Арсеньневай "І быў Усход, крывавы і дадзелы". Дык ужывайма!

"Пад'ялдыкваць" вазьму на ўзбраеньне.

У галерэі новы здымак з'явіўся: шыкоўная ГУСЕНІЦА.
ВУСЕНЬ шыкоўны, панове!
Гусеніца можа быць у трактары або танку.
Ваша Справядлівая, хоць і залішне, Зоя.

Дададзена праз 5 хвілін 25 секунд:

З.Ы.
Прапаную падтэму: абмяркоўваем назвы жывёльнага свету, у т.л. дыялектызмы.
Напрыклад БУСЕЛ, а для значнай часткі Беларусі, таксама і для Вілейшчыны - Бацян.
Вось і прозвішчы ёсць БУСЕЛ і БАЦЯН. Можна здагадвацца, адкуль чалавек паходзіць.

Я б яшчэ папрасіла хлопцаў-малоўцаў скласці слоўнічак назоваў рыбак. Дапусцім, літаратурная норма ВУГОР, а па-наску - ВАНГОР. ПЯЧКУР мае некалькі мясцовых назваў на Вілейшчыне. А якія яны? Я дзве ведаю, але можа хто больш скажа.

накапала месца, дзе вучаць лаяцца на роднай мове:
"Хрэн табе ў вочы – пасыл культавы, нягледзячы на тое, што яго вучаць у школе (гл.”Пінскую шляхту”). Арганічны працяг – і дзяркач у сраку."

Бацян - гэта з польскай мовы.