***

Быць птушкай і глядзець на зямлю з вышыні аблокаў. Быць дрэвам і падпяваць сваімі галінамі вольнаму ветру. Быць мурашкай і кожную хвілінку прысвячаць сябе справе.
Быць чалавекам і жыць.

Адчуваць дыханне зямлі і засынаць пад мігценне зорак уначы. Глядзець на сонца і заплюшчваць вочы ад зіхацення жоўтых праменняў. Плыць па рацэ і адчуваць кожную кропельку вады, якая трымае цела.
Быць чалавекам і жыць.

Упасці ў мяккі снег і смяяцца ад задавальнення. Падымаць угару вочы і знікаць у бясконцым блакіце неба. Стаяць пад летнім дажджом, хадзіць па "свежых" лужынах басанож і ўсміхацца. Сядзець на зялёнай траве і назіраць, як прыгаюць конікі. Ісці па шырокім полі і адчуваць, як кружыцца галава ад паху рамонкаў, валошкаў, палыну і шматлікіх іншых траў і кветак.
Быць чалавекам і жыць.

У шэры дзень восені стаяць паміж дрэвамі і назіраць, як павольна ападае разнакаляровае лісце. Чакаць з нецярпеннем першай вясновай навальніцы і з асалодай бачыць першыя ў чарговым годзе маланкі. Сядзець у лесе на беразе возера і ўзірацца ва ўжо пасвятлелае неба. З нецярпеннем чакаць узыходу чырвонага сонца і думаць аб сусветным кругазвароце рэчываў і рэчаў.
Быць чалавекам і жыць.

Любіць і паважаць усё, што існуе на зямлі, усё жывое і нежывое наваколле; ісці сваім адзіным і непаўторным шляхам; зрабіць як мага больш добрых рэчаў; пражыць сваё жыццё без сораму за свае дзеянні і словы; пакінуць нашчадкам лепшае ў спадчыну.
Быць чалавекам і жыць.

2009

Праглядаў: 61