У раёне Воўкаўшчына разьбіраюць краму. Яна знаходзіцца каля прыпынку адзінкі перад канцавой. Разьбіраюць паступова і метадычна: спачатку шкло, потым астатняе: краты, сьцены. І ніхто нічога ня робіць.

Гэтую краму называюць зяленай, бо некалі яна была зялёнага колеру. Перафарбавалі ў сіні. Доўга стаяла зачыненая, пасьля там сталі прадаваць напой “Юпі” і шмат-шмат жуек. Зачынілася. Зноў адчынілася: “Прамтавары”. Зачынілася. Мінула колькі там часу, і сталі казаць, што будынак нехта набыў, што там будзе кавярня. Можа, і хадзілі б людзі, бо да цэнтру ж далёка, ня ўсе пойдуць. Але…Летам набралі на працу моладзь, плацілі.

Пасьля ўсё сьціхла, нібыта й не было. Цяпер маем што маем: рамантаваць трэба шмат. Па краме лазілі і ўдзень, і, напэўна, уночы таксама...Хто ведае, чаму тут нічога не будуецца і чаму ніхто не сьцеражэ. Але ж зусім побач прыпынак, аўтобусы.

У Воўкаўшчыне ёсьць два шапікі. Чамусьці іх ніхто не чапае. А год дзесяць таму не маглі такі ж паставіць, бо рабавалі ці палілі.